Aktualności

LIPIEC MIESIĄCEM ŚWIADOMOŚCI MIĘSAKÓW

2018-07-01 | AUTOR: Kamil Dolecki

Mięsaki (łac. sarcoma) to rzadkie nowotwory złośliwe. Większość mięsaków pochodzi z tkanki miękkiej (blisko 75%), 15% stanowią nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST), a 10% mięsaki kości. W Polsce notuje się około 800–1000 nowych zachorowań rocznie. Mięsaki tkanek miękkich mogą wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej chorują na nie osoby starsze (szczyt zapadalności około 60. roku życia). Stanowią aż 10% nowotworów złośliwych u dzieci i tylko 1% u dorosłych.

 

Wśród czynników ryzyka znajdują się: obciążenie genetyczne oraz działania niepożądane radioterapii (okres wystąpienia mięsaka może wynieść około 10 lat po zakończeniu leczenia).

 

Najczęstszym objawem jest niebolesny guz tkanek miękkich położony pod powięzią – cienką błoną otaczającą grupy mięśni. Guz daje różnego stopnia zniekształcenie zarysu kończyny. Inne rzadziej występujące objawy kliniczne mięsaków to ból, ograniczenie ruchomości w stawie, obrzęk, zaburzenia o charakterze neurologicznym lub naczyniowym. 

 

Każda niewyjaśniona głęboka masa tkanek miękkich lub powierzchowna zmiana tkanek miękkich o średnicy większej niż 5 cm wymaga diagnostyki. Zbyt często zmiany te są bagatelizowane, zarówno przez pacjentów jak i lekarzy pierwszego kontaktu. Pacjenci są odsyłani od lekarza POZ do ortopedy. W związku z czym pacjenci do onkologa trafiają w zaawansowanym stadium choroby.

 

Ambasador #KampaniiWczesneWykrycieToŻycie – mistrz olimpijski Andrzej Supron, mówi – O mięsakach usłyszałem dopiero przy okazji udziału w sesji zdjęciowej kampanii #WczesneWykrycieToŻycie prowadzonej przez Polską Koalicję Pacjentów Onkologicznych. Mimo, że jestem sportowcem i przykładam dużą wagę do kondycji swojego ciała, dopiero ekipa PKPO uświadomiła mi, jakie zmiany są niepokojące i powinny być obejrzane każdorazowo przez specjalistę.

 

Kamil Dolecki – prezes Stowarzyszenia Sarcoma podkreśla – W diagnostyce tych nowotworów często pomaga zwykłe badanie fizykalne pacjenta, oraz obraz radiologiczny. Jeśli na podstawie tego badania nie można jednoznacznie stwierdzić, czy to mięsak, czy zapalenie, przeprowadzane jest badanie metodą tomografii komputerowej albo rezonansu magnetycznego. Następnie dokonuje się rozpoznania histopatologicznego, określanego na podstawie oceny materiału tkankowego pobranego podczas biopsji. 

 

Więcej informacji na stronie organizacji: