Mięsaki tkanek miękkich i kości to nowotwory o rzadkim występowaniu. Diagnostyka i leczenie tych nowotworów stanowi wciąż jedno z największych wyzwań współczesne onkologii. Kluczową rolę w leczeniu mięsaków odgrywa operacja chirurgiczna, ale zazwyczaj towarzyszy jej jeszcze radioterapia i/lub chemioterapia w ramach zasad leczenia skojarzonego. Leczenie skojarzone jest prowadzone w wyspecjalizowanych ośrodkach onkologicznych, aby znacznie zwiększyć szansę na całkowite wyleczenie chorego lub uzyskać długoletnie jego przeżycie, oraz ograniczyć zakres niezbędnej operacji chirurgicznej (wykonanie operacji oszczędzającą kończynę zamiast amputacji). Zaplanowanie i realizacja leczenia skojarzonego wymaga współpracy wielu specjalistów: chirurga onkologa, radioterapeuty, onkologa klinicznego, patologa, radiologa, pielęgniarki, rehabilitanta. Po ustaleniu histopatologicznego rozpoznania nowotworu na podstawie właściwie zaplanowanej biopsji, najlepiej plan skojarzonego leczenia podejmować na wspólnych, wielospecjalistycznych spotkaniach klinicznych, organizowanych przynajmniej raz w tygodniu. Za organizację takich spotkań w specjalistycznym ośrodku onkologicznym powinien być odpowiedzialny chirurg onkolog, ponieważ reprezentuje on specjalność, która jest podstawą wyleczenia wszystkich chorych na mięsaki tkanek miękkich i kości. Organizator tych spotkań, doświadczony chirurg onkolog zazwyczaj posiada również wiedzę o możliwościach i ograniczeniach radioterapii i chemioterapii, a także umiejętność czasowego wstrzymania operacji chirurgicznej na rzecz wdrożenia terapii przedoperacyjnej, obecnie niezbędnej dla wyleczenia wielu chorych na mięsaki tkanek miękkich i kości. Przyszłość leczenia chorych na te mięsaki tkanek miękkich i kości można wiązać z coraz dokładniejszym poznaniem ich podłoża biologicznego i wdrożenia leczenia celowanego molekularnie (terapia celowana) w poszczególnych typach tych nowotworów.